หลวงพ่อบุญทันในอดีตชาติกับลูกชาย

ก่อนวันที่หลวงพ่อบุญทัน ปุญญทัตโต จะได้ไปวัดป่าบ้านบง อ.ภูเรือ จ.เลย พระอาจารย์บุญเดชได้นิมิตเห็นหลวงพ่อบุญทัน ปุญญทัตโต เดินทางมาจากวัดป่าบ้านบงและมานั่งอยู่ที่ศาลา ในนิมิตของพระอาจารย์บุญเดชพบว่าหลวงพ่อที่พบในนิมิตนี้คือ หลวงพ่อบุญทัน ท่านมีบุญบารมีเก่ามาก สร้างสมบารมีมามาก ในบรรดาครูบาอาจารย์หลังจากที่พระอาจารย์บุญเดชพบในนิมิตคราวนั้น แต่ก็ยังไม่แน่ใจว่านิมิตนี้จะจริงหรือเท็จเพราะยังไม่พิจารณาอย่างละเอียด

พอรุ่งขึ้นพระอาจารย์บุญเดชกกำลังทำกิจของสงฆ์ในช่วงเช้าเสร็จก็ยังไม่ไปไหนเพราะมั่นใจว่าวันนี้จะต้องมีพระภิกษุผู้มีบุญบารมีมารูปหนึ่งเดินมาทางที่วัดป่าบ้านบงแน่นอน ปรากฏว่าหลวงพ่อบุญทัน ปุญญทัตโต เดินทางมาที่วัดป่าบ้านบงซึ่งเป็นจริงดังที่นิมิตและมีโอกาสได้พบกับหลวงพ่อบุญทันได้ถามทุกข์สุข มีประโยคหนึ่งหลวงพ่อบุญทันได้เล่าให้คณะภิกษุในวัดป่าบ้างบงฟังว่า “มีอยู่พรรษาหนึ่งอาตมาเคยมาจำพรรษากับหลวงปู่ชอบ ฐานสโม ที่นี้ ” พระอาจารย์บุญเดชยิ่งเกิดความศรัทธาเลื่อมใสในหลวงพ่อบุญทันมากขึ้นไปอีก เมื่อเสร็จธุระหลวงพ่อบุญทันก็เดินทางกลับ ก่อนหน้านั้นพระอาจารย์บุญเดชก็รู้จักชื่อเสียง แต่ไม่เคยเห็นภาพถ่ายของหลวงพ่อบุญทันและไม่เคยเจอสักครั้ง ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ได้พบและสนทนาเรื่องต่างๆ กับหลวงพ่อบุญทัน พระอาจารย์บุญเดชมีความรู้สึกว่า จิตของท่านข้องใจอยู่อย่างหนึ่งเพราะแปลกใจตัวเองมาก เกิดจิตผูกผันกับหลวงพ่อบุญทันขึ้นกะทันหันทั้งๆ ที่เจอหลวงพ่อบุญทันเป็นครั้งแรก ก็รำพึงในใจกับตนเองว่า “พระหลวงพ่อ (หลวงพ่อบุญทัน) รูปนี้แปลกๆ จิตเราทำไมคุ้นๆ กับท่านแปลกพิกล” พระอาจารย์บุญเดชก็เลยอยากถามความรู้สึกของตนว่าพระองค์นี้ชื่อหลวงพ่อบุญทันท่านเป็นใคร? มาจากไหน ท่านเป็นใครมาก่อน ทำไมจิตของเรามีจิตผูกผันกับหลวงพ่อบุญทัน

เมื่อได้เจอหลวงพ่อบุญทันแล้ว พระอาจารย์บุญเดชก็กลับมาภาวนาเพียรทางจิตปกติ แต่ครั้งนี้แปลก หลังจากที่พบหลวงพ่อแล้วมานั่งภาวนา ปรากฏจิตไม่สงบลงได้เหมือนก่อน จึงได้มาพิจารณา แต่ไมได้สงสัยในคุณธรรมบารมีของหลวงพ่อบุญทันแต่อย่างใด เพียงแต่แค่อยากรู้ว่าหลวงพ่อบุญทันเป็นใคร? มาจากไหน? ก็ได้มาทำสมาธิด้วยการภาวนาเพียรทางจิต จิตก็เริ่มสงบเยือกเย็นลง เริ่มทำสมาธิตั้งมั่นจนจิตมีความก้าวหน้า การบำเพ็ญในครั้งนี้เป็นเวลานานถึง ๗ วัน หลังไม่แตะพื้น ไม่นอนตลอด ๗ วัน ทำความเพียรอยู่ในอิริยาบถยืน เดิน นั่ง เท่านั้น จนจิตสู่ภวังค์ภพอุปจารธรรม จึงได้นำเรื่องหลวงพ่อบุญทันมาพิจารณา เมื่อพิจารณาแล้วก็พบกับความแปลกใจ สลดใจ สังเวชใจยิ่งนัก

หลังจากที่หลวงพ่อบุญทันกลับไปยังวัดที่ท่านจำพรรษาอยู่ เพียงเห็นหน้าหลวงพ่อบุญทันครั้งเดียว แต่ว่าทำไมจิตของพระอาจารย์บุญเดชคล้ายๆ กับว่า มีความเกี่ยวข้องกับหลวงพ่อบุญทันอย่างใดอย่างหนึ่งเป็นแน่แท้ พระอาจารย์บุญเดชมีความรู้สึกว่าเราได้จากของที่เรารักมากจากมานาน คล้ายๆกับมีคนเอาของที่เราหวงแหนเรารักจากเราไป เป็นความรู้สึกของจิตจะดีใจก็ไม่ดีใจ ในความรู้สึกของพระอาจารย์บุญเดชมีแต่ความอยากจะร้องไห้เท่านั้น อยากรู้เหมือนกันว่าทำไม จึงมีความรู้สึกอย่างนี้กลับหลวงพ่อบุญทัน ทั้งๆ ที่นิสัยอยู่กับครูบาอาจารย์สายกรรมฐานตั้งแต่เด็กๆ อยู่กับครูบาอาจารย์ต่างๆ มานานพอสมควร เช่น หลวงพ่อพุธ ฐานิโย หลวงพ่อสมชาย ฐิตวิริโย ก็ไม่ค่อยรู้สึกอย่างนี้ เหมือนกับมีจิตผูกผันกับหลวงพ่อบุญทัน เวลาหลวงพ่อบุญทันท่านไปแล้ว ความรู้สึกอาลัยอาวรณ์ก็เกิดขึ้นมาแล้ว จะแก้ความรู้สึกในจิตได้อย่างไร ต้องให้สติตามปัญญา พิจารณาลงไปทำความเพียรเป็นเวลา ๗ วัน

ความสงสัยในตัว หลวงพ่อบุญทัน กับ พระอาจารย์บุญเดช ก็กระจ่างแจ้งให้ทราบในครั้งนี้ก็ได้พบกับความจริงในจิต ดวงจิตของเรานี่เองที่เป็นคนเก็บข้อมูลต่างๆ ไว้ในอดีตทั้งหมด ก็ได้ทราบในการภาวนาว่า สมัยหนึ่ง ณ ประเทศอินเดีย หลังสมัยที่พระพุทธองค์ทรงดับขันธ์สู่แดนปรินิพพานไปแล้วเวลาล่วงเลยมา ก็มีชาติหนึ่งนานหลายร้อยปีมาแล้วหลวงพ่อบุญทันได้เกิดมาเสวยชาติเป็นมนุษย์ผู้มีฐานะมั่งคั่งผู้หนึ่งมีบริวารมาก ภายในอดีตชาติหลวงพ่อบุญทันเป็นชายหนุ่มรูปงามผิวพรรณผ่องใสสดงดงาม ประกอบอาชีพคหบดีข้าราชการผู้ใหญ่ มีบุตรชายคนหนึ่งเป็นเด็กน้อยหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดู มีภรรยาเป็นหญิงที่มีความสวยสดงดงามอย่างยิ่ง ยากจะหาหญิงใดเทียบ ผิวพรรณงามผุดผ่อง บุตรชายได้รับการเลี้ยงดูเป็นอย่างดี เพราะเกิดมาอยู่ในชาติตระกูลที่ดี ฐานะดี

เนื่องจากกรรมกุศลส่งผลให้ได้รับ ครอบครัวนี้มีความเพียบพร้อมไปด้วย ทรัพย์สมบัติ บริวาร ยศถาบรรดาศักดิ์ ต่อมาบริวารของคหบดีข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ก็ได้มาฟ้องให้ทราบว่า ภรรยาของท่านมีชู้ คหบดีผู้นั้นก็ยังไม่เชื่อปักใจเท่าใดนัก จึงได้สืบหามูลเหตุตามที่บริวารฟ้องบอก ไม่นานก็ได้พบความจริงว่าภรรยาของตนมีชู้จริงจับได้อย่างคาหนังคาเขา

เมื่อคหบดีรู้ความจริงนั้นแล้ว ด้วยความมีคุณธรรมประจำจิต ท่านก็มีได้โกรธเคืองๆ ก่อนหน้านั้นคหบดีท่านได้เกิดความเลื่อมใสศรัทธาในนักบวชนักพรตฤาษีตนหนึ่ง รักษาศีลบำเพ็ญเพียรอยู่ในป่า รักษาพรหมจรรย์มาตลอด คหบดีได้นำลูกชาย พร้อมทั้งบริวารและทรัพย์สมบัติส่วนหนึ่งถวายฤาษีตนนั้น บริวารที่ถวายฤาษีตนนั้น ก็เพื่อให้ดูแลบุตรชายของตน มีความประสงค์ให้บุตรชายบวชเรียนอยู่ในสำนักของพระฤาษีและให้อยู่ปฏิบัติธรรม หลังจากที่ได้บริจาคทาน บุตร บริวาร ทรัพย์สมบัติต่างๆ จึงได้ออกบวชรักษาพรหมจรรย์ การบวชของคหบดีผู้นี้ไม่เหมือนผู้อื่นคือ ได้ไปนั่งภาวนาบำเพ็ญอยู่ใต้ต้นศรีมหาโพธิ์นับตั้งแต่นั้นมาส่วนบุตรชายก็ได้เจริญเติบโตเล่าเรียนศึกษาวิชาการต่างๆ กับพระฤาษี

พอมีอายุพอสมควรจึงได้ออกบวชเช่นกัน โดยมีพระฤาษีตนนั้นเป็นผู้บวชให้ ภาพในอดีตนั้นก็หายไป เด็กชายคนนั้นก็เป็นพระอาจารย์บุญเดช ญาณเตโชในชาติปัจจุบันนี้เอง ส่วนคหบดีคนนั้นก็คือ หลวงพ่อบุญทัน ปุญญทัตโต ซึ่งในการระลึกชาติอภิญญาญาณ อตีตังสญาณ ปุพเพนิวาสานุสสติญาณ จุตูปปาตญาณ ที่พระอาจารย์บุญเดชได้รับทราบจากการภาวนา ก็มีหลายชาติที่ท่านได้ทราบถึงอดีตชาติบุพพกรรมของพ่อแม่ครูบาอาจารย์รูปต่างๆ ในปัจจุบัน